Hi

ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪುಗಳು ನಿನ್ನವು, ಮರೆತರು ಮರಕಳಿಸುವ ಅಲೆಗಳು.

ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ¼À ¥ÀjZÀ®£É

¥ÀæeÁªÁtÂ0iÀÄ°è MAzÀÄ PÁmÉÆðÃ£ï §gÉ¢zÀÝgÀÄ, K£ÁVzÉ £ÀªÀÄä d£ÀgÀ ªÀiÁ£À«Ã0iÀÄvÉUÉ, ªÉÆzÀ¯É¯Áè MAzÀÄ ªÀÄUÀÄ PÉƼÀªÉ ¨Á«UÉ ©¢ÝgÀĪÀÅzÀ£ÀÄß vÉÆÃj¹zÀgÉ, nDgï¦ KgÀÄwÛvÀÄÛ JAzÀÄ MAzÀÄ ¸ÀÄ¢Ý ¸ÀA¸ÉÜ0iÀÄ ªÀÄÄRå¸ÀÜ vÀ£Àß ¸ÀºÉÆÃzÉÆåÃVUÀ¼À£ÀÄß ¥Àæ²ß¸ÀĪÀ D PÁmÉÆðÃ£ï ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ¼À FV£À ªÁ¸ÀÛªÀvÉ0iÀÄ£ÀÄß MgÉUÉ ºÀZÀÄѪÀAwvÀÄÛ.

MAzÀÄ ¸ÀA¸ÁgÀzÀ PÉÆý dUÀ¼ÀªÀ£ÀÄß ©¢ dUÀ¼À ªÀiÁr Erà ¢£À CzÀgÀ ªÉÄîÆèAzÀÄ ¸ÀAªÁzÀ £ÀqɸÀĪÀÅzÀÄ. PÀ¥Àl ¸Áé«Ä0iÀÄ gÁ¸À°Ã¯É PÀÄjvÀÄ ªÀÄÆgÀÄ ¢£À ¤gÀAvÀgÀªÁV ¥Àæ¸ÁgÀ ªÀiÁr nDgï¦ ºÉZÁÑVzÉAiÉÄà JAzÀÄ EtPÀĪÀÅzÀÄ FVãÀ ¸ÁªÀiÁ£Àå ¹Üw, ¥ÀwæPÉÆÃzÀåªÀÄPÉÌ §gÀĪÀªÀjUÀÆ EgÀ¨ÉÃPÁzÀ ªÉÆzÀ® CºÀðvÉAiÉÄAzÀgÉ ºÀ¹©¹ «µÀ0iÀÄUÀ¼À£ÀÄß Cwà ²ÃWÀæªÁV PÀZÉÃj vÀ®Ä¦¸ÀĪÀ DvÀÄgÀvÉ.

¸ÀvÁå¸ÀvÀåvÉ, ¸ÁªÀiÁfPÀ PÁ¼Àf J®èªÀÇ E°è £ÀUÀtå. ¥ÀPÀÌzÀ ªÀÄ£É0iÀÄ UÀAqÀ ºÉAqÀw dUÀ¼ÀªÀ£ÀÄß ¸ÀAWÀl£É0iÀĪÀgÀ £ÉgÀ«£À°è ©Ã¢UÉ vÀAzÀÄ ¤°è¹ CªÉÆÃWÀ zÀȱÀåUÀ¼À£ÀÄß ¸ÀȶָÀÄ«gÁzÀgÀÆ ¤ÃªÀÅ n« ZÁ£É¯ïUÉ GvÀÛªÀÄ ªÀgÀ¢UÁgÀgÁUÀ®Æ ¸ÁzsÀå. EzÀÄ AiÀiÁªÀÅzÉÆà MAzÀÄ ZÁ£É¯ï£À zsÉÆÃgÀuÉ0iÀÄ®è, §ºÀÄvÉÃPÀ ZÁ°Û0iÀÄ°ègÀĪÀ J®è ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ¼À ºÀuÉ §gÀºÀªÀÇ EzÉà DVzÉ. UÀAqÀ¤UÉ ºÉAqÀw eÁr¹zÀgÉ CzÀÄ ªÀÄÄPÁÌ®Ä UÀAmÉ ¥Àæ¸ÁgÀ ªÀiÁqÀĪÀ CºÀðvÉ EgÀĪÀ mÉ¥ï. EzÉà ¥Àj¹Üw ªÀÄÄAzÀĪÀjzÀgÉ ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ½UÉ £É¯É G½0iÀÄÄvÀÛzÉAiÉÄà EzÀÄ FUÀ PÁqÀÄwÛgÀĪÀ ¥Àæ±Éß.

E¢ÝzÀÝgÀ°è ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ PÁ®Ä ¨sÁUÀzÀµÀÄÖ ¸ÁªÀiÁfPÀ dªÁ¨ÁÝj ElÄÖPÉÆArªÉ J£ÀߧºÀÄzÁzÀgÀÆ, ¥Àæ¸ÁgÀ ¸ÀASÉå0iÀÄ°è £ÀA§gï M£ï ¸ÁÜ£À UÀ½¸À®Ä PÉ®ªÀÅ ¸ÀAzÀ¨sÀðzÀ°è DgÉÆÃUÀåPÀgÀ ªÀiÁUÀðªÀ£ÀÄß «ÄÃjgÀĪÀ GzÁºÀgÀuɬÄzÉ.

zÉñÀzÀ°è FªÀgÉUÉ 82,237 ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ £ÉÆÃAzÀtÂAiÀiÁVzÀÄÝ, 515 n« ZÁ£ÉUÀ¼ÀÄ ZÁ°Û0iÀÄ°èªÉ. eÉÆvÉUÉ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ 121 «Ä°0iÀÄ£ï d£À EAlgï£Émï£À°è ¥ÀgÀ¸ÀàgÀ ¸ÀA¥ÀPÀðzÀ°ègÀĪÀ ªÀÄÆ®PÀ ºÉƸÀ ªÀiÁzsÀåªÀÄ ªÀiÁUÀðªÀ£ÀÄß ºÀÄlÄÖ ºÁQzÁÝgÉ. mÁæAiÀiï£À CAQ CA±ÀUÀ¼ÀAvÉ zÉñÀzÀ°è 968 «Ä°0iÀÄ£ï d£À ªÉƨÉÊ¯ï §¼ÀPÉ0iÀÄ ªÀÄÆ®PÀ ¸ÀA¥ÀPÀð PÁæAwAiÉÄà GAmÁVzÉ.

zÉñÀzÀ°è »AzÉƪÉÄä ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ ªÀiÁvÀæ ¸ÀAºÀªÀ£À ªÀiÁUÀðUÀ¼ÁVzÀݪÀÅ. 1959gÀ DUÀ¸ïÖ£À°è ªÉÆzÀ® ¨ÁjUÉ mÁæ£ïì«ÄµÀ£ï ¸ÉÃªÉ ¢°è0iÀÄ°è DgÀA¨sÀªÁ¬ÄvÀÄ. 1965 DPÁ±ÀªÁtÂ, 1976gÀ°è ¸ÁªÀðwæPÀ n« ¥Àæ¸ÁgÀ ªÀÄÄA¨ÉÊ£À°è DgÀA¨sÀªÁ¬ÄvÀÄ. 1982gÀ°è zÀÆgÀzÀ±Àð£À zÉñÁzÀåAvÀ «¸ÀÛgÀuÉUÉƼÀÄîªÀ ªÀÄÆ®PÀ d£ÀjUÉ CA¢£À ¸ÀÄ¢Ý0iÀÄ£ÀÄß CAzÉà w½¸ÀĪÀ ªÀåªÀ¸ÉÜ eÁjUÉ §AvÀÄ 1991gÀ°è DV£À ¦.«.£ÀgÀ¹AºÀgÁªï ¸ÀPÁðgÀ ªÀiÁzsÀåªÀÄ PÉëÃvÀæzÀ°è «zÉò §AqÀªÁ¼À ºÀÆrPÉUÉ ºÀ¹gÀÄ ¤±Á£É vÉÆÃj¸ÀĪÀ ªÀÄÆ®PÀ zÉñÀzÀ°è «zÉò ZÁ£É¯ïUÀ¼ÀÄ JJZÁ®Æ DzÀªÀÅ. FUÀ 515 n« ZÁ£É¯ïUÀ½ªÉ, CªÀÅUÀ¼À°è 150PÀÆÌ ºÉZÀÄÑ ¥Éà ZÁ£É¯ïUÀ¼ÀÄ.

ªÉƨÉÊ¯ï §¼ÀPÉ0iÀÄÆ CzÉà jÃw ¨É¼ÀªÀtÂUÉ PÀArzÉ 1995gÀ DUÀ¸ïÖ 15gÀAzÀÄ ¢°è0iÀÄ°è ªÁtÂdå GzÉÝñÀPÉÌ §¼À¸ÀĪÀ ªÉƨÉÊ¯ï ¸ÉÃªÉ DgÀA¨sÀªÁ¬ÄvÀÄ. C£ÀAvÀgÀzÀ ªÀÄÆgÉà ªÀµÀðzÀ°è ªÉƨÉÊ¯ï ¸ÁªÀiÁ£ÀågÀ CUÀvÀå ªÀ¸ÀÄÛªÁ¬ÄvÀÄ. EAzÀÄ zÉñÀzÀ°è 344 ®PÀë PÉÆÃn §AqÀªÁ¼À ªÉƨÉʯï PÉëÃvÀæzÀ ªÉÄðzÉ. dUÀwÛ£À¯Éè ªÉƨÉÊ¯ï §¼ÀPÉ0iÀÄ°è ¨sÁgÀvÀ JgÀqÀ£É ¸ÁÜ£ÀzÀ°èzÉ.

FUÁUÀ¯Éà ¸ÀÄ¢Ý ¸ÉÃªÉ ªÉƨÉÊ¯ï §¼ÀPÉzÁgÀjUÉ zÉÆgÉ0iÀÄÄwÛzÉ, ªÀÄÄA¢£À ¢£ÀUÀ¼À°è GavÀªÁV ¸ÀÄ¢Ý ¤ÃqÀĪÀ ªÀåªÀ¸ÉÜ eÁjUÉ §gÀ°zÉ. DUÁzÀgÉ FVgÀĪÀ n« ªÀÄvÀÄÛ ¥ÀwæPÉUÀ¼À ¨sÀ«±ÀåªÉ£ÀÄ JA§ ¥Àæ±Éß GzÀ㫸ÀÄvÀÛzÉ.

»AzÉƪÉÄä n« ZÁ£É¯ïUÀ¼ÀÄ ®UÉάÄmÁÖUÀ EzÉà DvÀAPÀ JzÀÄgÁVvÀÄÛ. DzÀgÉ, CzÉ®èªÀ£ÀÆß «ÄÃj ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ vÀªÀÄä C¹ÛvÀéªÀ£ÀÄß G½¹PÉÆArªÉ.

PÀ¼ÉzÀ 2010-11£É ¸Á°£À°è ºÉƸÀzÁV 4,853 ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ DgïJ£ïL£À°è £ÉÆÃAzÀtÂAiÀiÁVªÉ. EzÀÄ PÀ¼ÉzÀ ªÀµÀðQÌAvÀ®Æ ±ÉÃ.6.25gÀµÀÄÖ JAzÀÄ PÉÃAzÀæ ¸ÀPÁðgÀ w½¹zÉ. MlÄÖ 82,237 ¥ÀwæPÉUÀ¼À°è »A¢ ¨sÁµÉ0iÀÄ°è 322,793 ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ ¥ÀæPÀlUÉƼÀÄîwÛªÉ.

¥Àæ¸ÀgÀt ¸ÀASÉå0iÀÄ®Æè »A¢ ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ ªÉÆzÀ®£É ¸ÁÜ£ÀzÀ°èªÉ. PÀ¼ÉzÀ ªÀµÀð 30,88,16,563 ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ  ªÀiÁgÁlªÁVzÀÝgÉ F ªÀµÀð CzÀÄ 32,92,04,841PÉÌÃjzÉ. »A¢ ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ 15,54,94,770, EAVèµï 5,53,70,184, GzÀÄð ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ 2,16,39,230 ¥Àæ¸ÁgÀ ¸ÀASÉå0iÀÄ£ÀÄß ºÉÆA¢ªÉ.

»A¢0iÀÄ°è 7,910, EAVèµï£À°è 1406, GzÀÄð«£À°è 938, UÀÄdgÁw0iÀÄ°è 761, vÉ®ÄV£À°è 603, ªÀÄgÁp0iÀÄ°è 521, ¨ÉAUÁ°0iÀÄ°è 472, vÀ«Ä½£À°è 272, MjAiÀiÁzÀ°è 245, PÀ£ÀßqÀzÀ°è 200, ªÀįÉAiÀiÁ¼ÀA£À°è 192 ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ ¥ÀægÀlªÁUÀÄwÛªÉ.

zÉñÀzÀ°è 2011£É ¸Á°£À d£ÀUÀtw0iÀÄAvÉ 1.21 ©°0iÀÄ£ï d£ÀjzÁÝgÉ, CªÀgÀ°è 778 «Ä°0iÀÄ£ï d£À CPÀëgÀ¸ÀÜjzÁÝgÉ. EªÀgÀ°è D£ï¯ÉÊ£ï ¸ÀA¥ÀPÀð ªÀiÁzsÀåªÀĪÀ£ÀÄß C®ªÀA©ü¹gÀĪÀªÀ ¸ÀASÉå ±ÉÃ.8.2gÀµÀÄÖ CAzÀgÉ 63 «Ä°0iÀÄ£ï d£À.

MmÁÖgÉ zÉñÀzÀ £Á®Ì£É CAUÀªÉAzÀÄ ¥ÀjUÀt¹gÀĪÀ ªÀiÁzsÀåªÀÄ PÉëÃvÀæ AiÀiÁªÀÅzÉà C¥Á0iÀÄ«®èzÉ agÁ0iÀÄĪÁVgÀÄvÀÛzÉ JA§ÄzÀÄ F CAQCA±ÀUÀ¼ÀÄ ¸Á©ÃvÀÄ ¥Àr¸ÀÄvÀÛªÉ. DzÀgÉ EµÀÖPÉÌ ¸ÀªÀiÁzsÁ£À ¥ÀlÄÖPÉÆAqÀÄ £ÉªÀÄä¢AiÀiÁVgÀĪÀ ºÁV®è. ªÉƨÉʯïUÀ¼ÀÄ, n« ZÁ£É¯ïUÀ¼ÀÄ, EAlgï£ÉmïUÀ¼ÀÄ ¹Ã«ÄvÀ ¸ÀÄ¢ÝUÀ½UÉ «ÄøÀ¯ÁVgÀĪÀÅzÀjAzÀ ¥ÀwæPÉÆÃzÀåªÀÄPÉÌ E£ÀÆß ºÁ¤ vÀnÖ®è. MAzÀÄ ªÉÃ¼É ¸ÁªÀiÁfPÀ vÁtUÀ¼À®Æè ¸ÀªÀÄUÀæ ¸ÀÄ¢Ý zÉÆgÉ0iÀÄĪÀÅzÁzÀgÉ ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ EPÀÌnÖUÉ ¹®ÄPÀĪÀÅzÀgÀ°è C£ÀĪÀiÁ£À«®è.

MAzÀÄ PÁ®PÉÌ ¥ÀvÀæPÀvÀð, PÀ« JAzÀgÉ ºÉÆmÉÖ ¥ÁnUÉ K£ÀÄ ªÀiÁrPÉƼÀÄîvÁÛ£É JAzÀÄ ºÉtÄÚ PÉÆqÀĪÀªÀgÀÄ ¥Àæ²ß¸ÀĪÀ PÁ®«vÀÄÛ. ¥Án aî, PÀÄgÀÄZÀ®Ä UÀqÀØzÀ ¥ÀvÀæPÀvÀð FUÀ §zÀ¯ÁVzÁÝ£É. n«AiÉÆAzÀgÀ DåAPÀgï 40 ®PÀë gÀÆ.UÀ¼À ¨ÉAZï PÁgÀÄ Rjâ¹, ¸ÀPÁðgÀ¢AzÀ UÀ£ïªÉÄ£ï ¥ÀqÉzÀÄ «dÈA©ü¸ÀÄwÛzÁÝ£É JAzÀgÉ ¥ÀwæPÉÆÃzÀåªÀÄ AiÀiÁªÀ ¹ÜwUÉ vÀ®Ä¦zÉ JAzÀÄ CxÀð ªÀiÁrPÉƼÀÀÄzÀÄ.

DzÀgÉ, J®è ¥ÀvÀæPÀvÀðgÀÆ EzÉà jÃw EgÀÄvÁÛgÉ JAzɤ®è. EA¢UÀÆ ªÀÄ£É ¨ÁrUÉ PÀlÖ®Ä ¥ÀgÀzÁlĪÀ, ªÀÄPÀ̼À ±Á¯Á ±ÀÄ®ÌPÉÌ ¸Á® ªÀiÁqÀĪÀ ¥ÁæªÀiÁtÂPÀ ¥ÀvÀæPÀvÀðjzÁÝgÉ. wAUÀ¼À ªÉãÀ £ÀA©PÉÆAqÀÄ ªÀÈwÛ zÉÆæºÀ §UÉ0iÀÄzÀ ¥ÀvÀæPÀvÀðgÀÄ MAzÉqÉAiÀiÁzÀgÉ, ¢Ã¥ÀªÀ£ÀÄß ¸ÀÄvÀÛªÀ ¥ÀvÀAUÀzÀAvÉ ºÀtzÀ ¨É£ÀÄß ºÀwÛ L±ÀgÁ«Ä §zÀÄQUÉ CAnPÉÆArgÀĪÀ ªÀUÀð E£ÉÆßAzÉqɬÄzÉ.

L±ÀgÁ«Ä §zÀÄQUÉ CAnPÉÆAqÀ ªÀUÀðPÉÌ ¸ÁªÀiÁfPÀ PÁ¼ÀfAiÀiÁUÀ°, ¸Àé¸ÀÛå ¸ÀªÀiÁdªÁUÀ° ¨ÉÃQ®è. d£À n« £ÉÆÃqÀ¨ÉÃPÀÄ, nDgï¦ ºÉZÁÑUÀ¨ÉÃPÀÄ, CzÀjAzÀ ¯Á¨sÀªÁUÀ¨ÉÃPÀÄ F zsÉÆÃgÀuÉ ¸ÁªÀiÁ£ÀåªÁVzÉ. §ºÀÄvÉÃPÀ J®è gÁdQÃ0iÀÄ ¥ÀPÀëUÀ½UÀÆ FV£À ¥Àj¹Üw0iÀÄ°è MAzÉÆAzÀÄ ZÁ£É¯ï EzÉ. EwÛÃZÉUÉ AiÀiÁªÀÅzÉÆà MAzÀÄ eÁw ¸ÀªÀiÁªÉñÀzÀ°è D ¸ÀªÀÄÄzÁ0iÀÄzÀ ªÀÄÄRAqÀgÉƧâgÀÄ ºÉüÀÄwÛzÀÝ£ÀÄß PÉý £À£ÀUÉ ªÀÄvÀÛµÀÄÖ zÀÄUÀÄqÀªÁ¬ÄvÀÄ.

n«UÀ¼ÀÄ C©ü¥Áæ0iÀÄ gÀÆrüUÉƽ¸ÀĪÀ ¥À槮 ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ¼ÁVªÉ. ºÁºÁV £ÀªÀÄä d£ÁAUÀPÁÌV ¥ÀævÉåÃPÀ ZÁ£É¯ï ¸Áܦ¸ÀĪÀ CUÀvÀå«zÉ JA§ÄzÀÄ D ªÀÄÄRAqÀgÀ ªÀiÁvÀÄ PÉý vÀ¯É¸ÀÄwÛ ©¼ÀĪÀÅzÉÆAzÉ ¨ÁQ. FUÀ ¥ÀPÀëPÉÆÌAzÀÄ ZÁ£É¯ï, £Á¼É eÁwUÉÆAzÀÄ ZÁ£É¯ï, C£ÀAvÀgÀ G¥À ¥ÀAUÀqÀUÀ½UÉÆAzÀÄ ZÁ£É¯ï ºÀÄnÖPÉƼÀÄîªÀ ¢£À zÀÆgÀ«®è. KPÉAzÀgÉ n« ªÀiÁzsÀåªÀÄ ¸ÀªÀiÁdzÀ°è WÀ£ÀvÉ vÀAzÀÄPÉÆqÀĪÀÅzÀ®èzÉ, ¸ÀÄ®¨sÀªÁV zÀÄqÀØ£ÀÄß UÀ½¹PÉÆqÀÄvÀÛzÉ. ¥Àæ¸ÀÄÛvÀ ¸ÀĪÀiÁgÀÄ 270 ©°0iÀÄ£ï §AqÀªÁ¼À zÉñÀzÀ n« ZÁ£É¯ïUÀ¼À ªÉÄðzÉ.

¥ÀwæPÉUÀ¼À ¸ÁÜ¥À£É0iÀÄÆ ªÀåªÀºÁjPÀªÁVzÉ. MAzÀÄ ¥ÀwæPÉ DgÀA©ü¹ vÀªÀÄä PÀ¥ÀÅà ºÀtªÀ£ÀÄß ©½ ªÀiÁrPÉÆAqÀÄ £ÀAvÀgÀ D ¥ÀwæPÉ0iÀÄ£ÀÄß ªÀiÁgÁl ªÀiÁrgÀĪÀ GzÁºÀgÀuɬÄzÉ. CzÉà jÃw ¥ÀwæPÉUÀ¼À£ÀÄß ºÀÄlÄÖ ºÁQ ¨É¼É¹ ¯Á¨sÀPÉÌ ªÀiÁgÁl ªÀiÁrPÉƼÀÄîªÀ ªÀåªÀºÁgÀ gÁdåzÀ°è ºÉZÁÑUÀÄwÛzÉ.

ªÀiÁzsÀåªÀÄUÀ¼À UÀnÖ ªÀÄ£À¸ÀÄì ªÀiÁr ¸ÁªÀiÁfPÀ PÁ¼Àf0iÀÄ ¥ÀgÀ ¤AvÀgÉ ¸Àé¸ÀÛ ¸ÀªÀiÁd ¤ªÀiÁðt PÀµÀÖ ¸ÁzsÀåªÉ£Àß®è. DzÀgÉ, CAvÀºÀ ªÁvÁgÀªÀt ¸ÁzsÀå«®è. l«UÀ¼ÀÄ nDgï¦UÉ ºÀ¥ÁºÀ¦¹zÀgÉ, ¥ÀwæPÉUÀ¼ÀÄ eÁ»gÁwUÉ zÀÄr0iÀÄÄwÛªÉ.

f ºÀÄdÆgï ¸ÀA¸ÀÌøw0iÀÄ ºÉÊPÀªÀiÁAqï ¨ÉÃPÉ ?

ªÉÊZÁjPÀ ZÀZÉð ºÀÄlÄÖ ºÁPÀÄwÛgÀĪÀ gÁdQÃ0iÀÄ ¨É¼ÀªÀtÂUÉ

¸ÀܽÃ0iÀÄ ¨sÁªÀ£ÉUÀ½UÉ ¸ÀàA¢¸ÀzÉ EgÀĪÀ ºÉÊPÀªÀiÁAqï ¸ÀA¸ÀÌøw gÁdå gÁdQÃ0iÀÄPÉÌ CUÀvÀåªÉ JA§ feÁÕ¸É ºÀÄnÖPÉÆArzÉ.

¸ÀPÁgÀt«®èzÉ §mÉÖ §zÀ¯Á¬Ä¸ÀĪÀAvÉ ªÀÄÄRåªÀÄAwæ0iÀÄ£ÀÄß §zÀ¯Á¬Ä¸ÀĪÀ ªÀåªÀ¸ÉÜ0iÀÄ£ÀÄß JµÀÄÖ ¢£À ¸À»¹PÉƼÀî¨ÉÃPÀÄ JA§ ¥Àæ±Éß d£À ¸ÁªÀiÁ£ÀågÀ°è ºÀÄnÖPÉÆArzÉ. EzÀÄ ©eɦUÉ ªÀiÁvÀæ ¹Ã«ÄvÀªÁV®è, gÁ¶ÖçÃ0iÀÄ ¥ÀPÀëUÀ¼É¤¹PÉÆAqÀ J¯Áè PÀqÉ0iÀÄÆ ªÁ妹PÉÆArzÉ.

nPÉmï ¤ÃrPÉ, ¥ÀPÀë ¸ÀAWÀl£É, vÀ¦àvÀ¸ÀÜgÀ£ÀÄß ²Që¸À®Ä ¹Ã«ÄvÀªÁUÀ¨ÉÃQzÀÝ ºÉÊPÀªÀiÁAqï gÁdå gÁdPÁgÀtzÀ°è «Äw «ÄÃj ºÀ¸ÀÛPÉëÃ¥À ªÀiÁqÀĪÀ ªÀÄÆ®PÀ gÁdåzÀ d£ÀgÀ vÁ¼ÉäUÉr¸ÀÄwÛªÉ. ºÉÊPÀªÀiÁAqï ¸ÀA¸ÀÌøw gÁdåzÀ C©üªÀÈ¢ÞUÉ ¥ÀÇgÀPÀªÁUÀĪÀ §zÀ°UÉ ªÀiÁgÀPÀªÁUÀÄwÛzÉ.

¨sÀæµÀÖZÁjUÀ¼ÀÄ, C£ÁZÁgÀ ªÀiÁqÀĪÀªÀgÀ£ÀÄß ©eɦ ºÉÊPÀªÀiÁAqï ²Që¹zÀ GzÁºÀgÀuÉ EwÛÃZÉUÉ E®è. DzÀgÉ, 0iÀÄr0iÀÄÆgÀ¥Àà£ÀªÀgÀ ¥Àæ¨sÁªÀPÉÌ M¼ÀUÁV ¥ÁgÀzÀ±ÀðPÀ ªÀÄvÀÄÛ ¸ÀéZÀÑ DqÀ½vÀ £ÀqɹzÀ ªÀÄÄRåªÀÄAwæ ¸ÀzÁ£ÀAzÀUËqÀgÀ£ÀÄß ¸ÀPÁgÀt«®èzÉ §zÀ¯ÁªÀuÉ ªÀiÁqÀ¯ÁVzÉ.

¸ÀzÁ£ÀAzÀUËqÀ ºÀ£ÉÆßAzÀÄ wAUÀ½¤AzÀ GvÀÛªÀÄ DqÀ½vÀ £ÀqɹzÁÝgÉ, EzÀÄ ºÉÊPÀªÀiÁAqïUÉ ªÉÄZÀÄÑUÉAiÀiÁVzÉ JAzÀÄ ©eɦ gÁ¶ÖçÃ0iÀÄ CzsÀåPÀë ¤wãïUÀqÀÌj CªÀgÉà RÄzÁÝV ºÉÆUÀ½zÁÝgÉ. DzÀgÉ, §zÀ¯ÁªÀuÉUÉ PÁgÀtªÉãÀÄ JA§ ¥Àæ±ÉßUÉ ¸ÀàµÀÖ GvÀÛgÀ ¤ÃqÀ¯ÁUÀzÉ UÀqÀÌj ¥À¯Á0iÀÄ£ÀªÁzÀ C£ÀĸÀj¹zÁÝgÉ. EAvÀºÀ ºÉÊPÀªÀiÁAqï AiÀiÁªÀ ¥ÀÅgÀĵÁxÀðPÉÌ JA§ÄzÀÄ d£ÀgÀ£ÀÄß PÁqÀÄwÛgÀĪÀ ¥Àæ±Éß.

F ªÉÆzÀ®Ä 0iÀÄr0iÀÄÆgÀ¥Àà GvÀÛªÀÄ DqÀ½vÀ £ÀqɸÀÄwÛzÀÝgÁzÀgÀÆ ¨sÀæµÀÖZÁgÀ, ¸Ààd£À ¥ÀPÀë¥ÁvÀ DgÉÆÃ¥ÀPÉÌ UÀÄjAiÀiÁzÀgÀÄ. C¤ªÁ0iÀÄðªÁV CªÀgÀ£ÀÄß §zÀ¯Á¬Ä¸À¨ÉÃPÁzÁUÀ ºÉÊPÀªÀiÁAqï vÀ£ÀßzÉà ¸ÀÆvÀæ »rzÀÄ gÁdåPÉÌ DUÀ«Ä¹vÀÄÛ. DzÀgÉ, 0iÀÄr0iÀÄÆgÀ¥Àà£ÀªÀgÀ ¥ÀnÖ£À ªÀÄÄAzÉ ªÀÄAr0iÀÄÆj CªÀgÀÄ ¸ÀÆa¹zÀ ¸ÀzÁ£ÀAzÀUËqÀgÀ£Éßà ªÀÄÄRåªÀÄAwæ JAzÀÄ WÉÆö¹ PÉÊvÉƼÉzÀÄPÉÆArvÀÄÛ. C£ÀAvÀgÀ ªÀÄvÉÛ ªÀÄĤ¹PÉÆAqÀ 0iÀÄr0iÀÄÆgÀ¥Àà ¸ÀzÁ£ÀAzÀUËqÀgÀ §zÀ¯ÁªÀuÉUÉ ¥ÀlÄÖ »rzÀÄ 6 wAUÀ½¤AzÀ®Æ §AqÁ0iÀÄzÀ ¨ÁªÀÅl ºÁj¹zÀgÀÄ, ªÀÄvÉÛ EPÀÌnÖUÉ ¹®ÄQzÀ ºÉÊPÀªÀiÁAqï FUÀ AiÀiÁªÀÅzÉà PÁgÀt ¤ÃqÀzÉ ªÀÄÄRåªÀÄAwæ §zÀ¯ÁªÀuÉ ªÀiÁrzÉ.

E°è ¥Àæ±Éß EgÀĪÀÅzÀÄ ºÉÊPÀªÀiÁAqï ¸ÁªÀÄxÀåðzÀ §UÉÎ. F ªÉÆzÀ®Ä d£ÁzÀð£À gÉrØ §¼ÀUÀ §AqÁ0iÀÄ ZÀlĪÀnPÉ £ÀqɹvÀÄÛ. DUÀ ¢°è ªÀÄlÖzÀ°è ¸ÀAzsÁ£À ¸À¨sÉ £ÀqÉzÀÄ ©eɦ ªÀjµÀ×gÀÄ ¸ÉÃjzÀAvÉ J®ègÀÆ §AqÁ0iÀÄUÁgÀgÀ JzÀÄgÀÄ PÉÊ PÀnÖ¤AvÀgÀÄ. C£ÀAvÀgÀ gÉÃtÄPÁZÁ0iÀÄðgÀ £ÉÃvÀÈvÀézÀ°è §AqÁ0iÀÄ ZÀlĪÀnPÉ DgÀA¨sÀªÁzÀªÀÇ DUÀ®Æ K£ÀÄ ªÀiÁqÀ¯ÁUÀzÉ ©eɦ ªÀjµÀ×gÀÄ ¯ÉÆà PÀªÀiÁAqï JA§ nÃPÉUÉ UÀÄjAiÀiÁzÀgÀÄ. FUÀ 0iÀÄr0iÀÄÆgÀ¥Àà£ÀªÀgÀ §AqÁ0iÀÄPÉÌ ¨ÉA§® ¤ÃqÀĪÀ ªÀÄÆ®PÀ ªÀÄvÉÆÛªÉÄä nÃPÉUÉ UÀÄjAiÀiÁVzÁÝgÉ. d£À¸ÁªÀiÁ£ÀåjVAvÀ®Æ ©eɦ0iÀÄ M¼À ªÀ®0iÀÄzÀ¯Éèà ºÉÊPÀªÀiÁAqï «gÀÄzÀÞ DPÉÆæñÀ ªÀÄqÀÄUÀnÖzÉ.

gÁ¶ÖçÃ0iÀÄ ¥ÀPÀëUÀ¼À ºÉÊPÀªÀiÁAqï ¸ÀA¸ÀÌøw gÁdåPÉÌ CUÀvÀåªÉ JA§ ZÀZÉð GzÀ㫹zÉ. d£À ªÀÄvÀ ºÁQ vÀªÀÄä £ÉaÑ£À £Á0iÀÄPÀ£À£ÀÄß ±Á¸ÀPÀ£ÁV DAiÉÄÌ ªÀiÁqÀÄvÁÛgÉ. ZÀÄ£ÁªÀuÉUÀÆ ªÉÆzÀ®Ä d£ÀgÉ ¥Àæ¨sÀÄUÀ¼ÀÄ J£ÀÄߪÀ £Á0iÀÄPÀgÀÄ C¢üPÁgÀ ¹PÀÌ vÀPÀët d£À vÀªÀÄUÉ ¤ÃrzÀ J®è UËgÀªÁzsÁgÀUÀ¼À£ÀÄß vÀªÀÄä ¥ÀPÀëzÀ gÁ¶ÖçÃ0iÀÄ £Á0iÀÄPÀgÀ ¥ÁzÀzÀ°èlÄÖ C¢üPÁgÀPÁÌV ±ÀgÀuÁUÀÄvÁÛgÉ.

C°èAzÀ DgÀA¨sÀªÁUÀÄvÀÛzÉ ºÉÊPÀªÀiÁAqï zÀ¨Áâ½PÉ, ¸ÀܽÃ0iÀÄ ¨sÁªÀ£ÉUÀ¼ÀÄ ¸ÀvÀÄÛ ºÉÆÃUÀÄvÀÛªÉ. d£ÀgÀ C©ü¥Áæ0iÀÄUÀ¼ÀÄ ªÀÄtÄÚ ¥Á¯ÁV ªÀÄÄA¢£ÀzɯÁè ºÉÊPÀªÀiÁAqï Ctw0iÀÄAvÉ £ÀqÉ0iÀÄÄvÀÛzÉ. AiÀiÁgÀÄ gÁeÁåqÀ½vÀ £ÀqɸÀ¨ÉÃPÀÄ JAzÀÄ d£À §0iÀĹgÀÄvÁÛgÉÆà CzÀPÉÌ vÀ¢égÀÄzÀÞªÁV ªÀÄÄRåªÀÄAwæ, ¸ÀaªÀgÀ DAiÉÄÌ £ÀqÉ0iÀÄĪÀ ¸ÁzsÀåvÉUÀ¼É ºÉaÑgÀÄvÀÛªÉ. vÀ£Àß ¸Àé»vÁ¸ÀQÛUÁV ºÉÊPÀªÀiÁAqï AiÀiÁgÀ£ÀÄß ¨ÉÃPÁzÀgÀÆ C¢üPÁgÀzÀ°è PÀÆj¸ÀÄvÀÛzÉ, ¨ÉÃqÀªÉAzÁUÀ E½¸ÀÄvÀÛzÉ. eÁw gÁdPÁgÀtPÀÆÌ ¢°è0iÀÄ £Á0iÀÄPÀgÉ PÁgÀtgÁUÀÄvÁÛgÉ.

©eɦ0iÀÄ°è 0iÀÄr0iÀÄÆgÀ¥Àà ºÉÊPÀªÀiÁAqïUÉ ¸ÀqÀÄØ ºÉÆqÉzÀgÉ, PÁAUÉæ¸ï£À°è ¹zÀÝgÁªÀÄ0iÀÄå EwÛÃZÉUÉ ¢°è £Á0iÀÄPÀgÀvÀÛ ªÁUÁãt ©ÃjzÀgÀÄ. gÁdåzÀ DgÀĪÀgÉ PÉÆÃn d£ÀgÀ ¨sÁªÀ£ÉUÀ½VAvÀ®Æ PÉ®ªÉ §AqÁ0iÀÄ ±Á¸ÀPÀgÀ UÀÄA¦UÉ ªÀÄ£ÀßuÉ ¤ÃqÀĪÀÅzÁzÀgÉ EzÀ£ÀÄß ¥ÀæeÁ¥Àæ¨sÀÄvÀé J£ÀߨÉÃPÉ. G¹gÁqÀ®Ä C£ÀĪÀÄw ¥ÀqÉ0iÀĨÉÃPÀÄ JAzÀÄ MvÀÛqÀ ºÉÃgÀĪÀ ºÉÊPÀªÀiÁAqï ¸ÀA¸ÀÌøwUÉ ªÀÄ£ÀßuÉ ¨ÉÃPÉ J£ÀÄߪÀAvÁVzÉ. »AzÉƪÉÄä vÀ«Ä¼ÀÄ£Ár£À°è EAvÀºÀzÉ ªÉÊZÁjPÀ ZÀZÉð £ÀqÉzÀÄ zÀ¨Áâ½PÉ £ÀqɸÀĪÀ gÁ¶ÖçÃ0iÀÄ ¥ÀPÀëUÀ½VAvÀ ¸ÀܽÃ0iÀÄ ¨sÁªÀ£ÉUÀ½UÉ ¸ÀàA¢¸ÀĪÀ ¥ÁæzÉòPÀ ¥ÀPÀëUÀ¼Éà ¯ÉøÀÄ JA§ C©ü¥Áæ0iÀÄUÀnÖAiÀiÁUÀvÉÆqÀVvÀÄÛ. CzÀgÀ ¥ÀjuÁªÀÄ EA¢UÀÆ C°è ©eɦ-PÁAUÉæ¸ïUÀ¼ÀÄ vÀ¯É JwÛ®è.

EzÉà jÃw aAvÀ£É ¥À²ÑªÀÄ §AUÁ¼À, GvÀÛgÀ ¥ÀæzÉñÀ, DAzsÀæ ¥ÀæzÉñÀ, ¥ÀAeÁ¨ï, ªÀĺÁgÁµÀÖçUÀ¼À°è £ÀqÉzÀÄ gÁ¶ÖçÃ0iÀÄ ¥ÀPÀëUÀ¼À £É¯É §zÀ°¹ ¥ÁæzÉòPÀ ¥ÀPÀëUÀ¼ÀÄ §®UÉÆArªÉ. PÀ£ÁðlPÀzÀ®Æè ªÀÄÄAzÉ EzÉà ¥Àj¹Üw GzÀãªÀªÁzÀgÉ D±ÀÑ0iÀÄð«®è.

¥ÀæwAiÉÆAzÀÄ ¸ÀtÚ «µÀ0iÀÄPÀÆÌ ºÉÊPÀªÀiÁAqï DzÉñÀªÉà ¨ÉÃPÀÄ J£ÀÄߪÀ ªÀåªÀ¸ÉÜVAvÀ d£ÀgÀ ¨sÁªÀ£ÉUÀ½UÉ vÀPÀët ¸ÀàA¢¹ ¤zsÁðgÀ PÉÊUÉƼÀÄîªÀ ¸ÀܽÃ0iÀÄ d£ÀvÀAvÀæ ªÀåªÀ¸ÉÜ CxÀð¥ÀÇtðªÀ®èªÉ ? ºÉÊPÀªÀiÁAqï gÁdåzÀ C©üªÀÈ¢ÞUÉ ¤ÃrgÀĪÀ PÉÆqÀÄUÉ K£ÀÄ JA§ ¥Àæ±Éß0iÀÄÆ GzÀ㫸ÀÄwÛªÉ.

ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಾಳಾದರೂ, ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಕುರ್ಚಿ ಕುಸ್ತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಶ್  !! ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ

ರೋ ಹತ್ತಿ ಉರಿಯುವಾಗ ನಿರೋ ಪಿಟೀಲು ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ ಹಾಗಿದೆ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾದ  ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನ ವರ್ತನೆ.
ಹನ್ನೊಂದು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹುದ್ದೆಗೇರಿದ ಸದಾನಂದಗೌಡರನ್ನು ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಲು ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಒಳಸಂಚು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ 12 ಮಂದಿ ಸಚಿವರು ಹಗರಣಗಳಿಂದ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. 5ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಸಚಿವರು ರಾಜಕೀಯ ಏರುಪೇರುಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಶೇ.50ರಷ್ಟು ಅನುದಾನವೂ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷ 1.02 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳ ಬಜೆ್ ಮಂಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಈವರೆಗೆ ಶೇ.10ರಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಗಿಲ್ಲ. ಇದ್ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಚಕಾರವೆತ್ತುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಬಿಜೆಪಿ ಆಂತರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ತಮಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಒಂದು ವಾಕ್ಯದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬಿಸಾಕಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರಿಗಿಂತ ಕಿರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊ ಮೇಲು ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಆಡಳಿತಾ ರೂಢ ಪಕ್ಷದ ಜನ ವಿರೋಧ ವರ್ತನೆಗಳು, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಿರಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಿರಿಯರು ಮಾತ್ರ ತಮಗೂ ಇದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮುಖದ ಮುಂದೆ ಮೈಕಹಿಡಿದರೆ ``ಈ ಸರ್ಕಾರ ತೊಲಗಬೇಕು.., ಚುನಾವಣೆ ಬರಬೇಕು.., ಜನ ವಿರೋಧಿ ಆಡಳಿತ.., ಎಂದು ಹಳಸಲು ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸಿ ಗಂಟಲು ಶೋಷಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಸಲರಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಧಣಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಯುಪಿಎ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಪ್ರಣಬ್  ಮುಖರ್ಜಿ ಅವರ ನಾಮಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲು ದೆಹಲಿಗೆ ತೆರಳಿದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅಲ್ಲಿಂದ ವಾಪಾಸಾದ ನಂತರ ಸೀದಾ ಗೋಕರ್ಣಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಅಲ್ಲಿನ ಖಾಸಗಿ ರೆಸಾರ್ಟ್  ವೊಂದರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಕೂತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಪಿಸಿಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮೂಡ್ ನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಬಿಜೆಪಿಯ ಆಂತರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆ್ಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾದ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೂ, ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರು ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಶೇ.32ರಷ್ಟು ಜನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಮತ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಜೆಪಿ ಕರ್ಮ ಎಂದಾದರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.
ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕೆಸರೀಕರಣವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿ, ಅದನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧ ಘೋಷಿಸಿದ ವಾರವಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ತಣ್ಣಗಾಯಿತು ಎಂದಾಗ ಕೆಪಿಸಿಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿ ಕರೆದು ಖಂಡನಾ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆ, ಚುರುಕು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎರಡನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರ ದಪ್ಪ ಚರ್ಮದ ವರ್ತನೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ಮೇಲಾಟಗಳಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿ ಕೊಟ್ಟಂತಾಗಿದೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹಾದಿ ಬಿದಿ ಜಗಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ. ವಿಧಾನಸೌಧದ ಕಡೆ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ತಲೆ ಹಾಕದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರಿಲ್ಲ. ಪ್ರವಾಸದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಮತೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೆಣಕುವವರಿಲ್ಲ.
ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರೆ ಕಾರಣ ಎಂಬ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯವೂ ಹಾಗೇ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ಮಾತ್ರ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷ ಎಂಬ ಸತ್ಯವೂ ಅಷ್ಟೇ ಜನಜನಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಮೂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹುಳುಕುಗಳಿರುವಾಗ ಪಾಪಾ ಬಿಜೆಪಿಯ ತಂಟೆಗೆ ನಾವೇಕೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂಬುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಭಿನ್ನಮತೀಯರ ಕುಹಕ. ಏಕಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗುವ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮುಖಂಡರು ತೇಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು-ಉಡುಪಿ ಲೋಕಸಭಾಕ್ಷೇತ್ರದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಾಗ ಅದರ ಕೀರ್ತಿ ತಮಗೇ ಸಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲು ಡಜ್ಗಟ್ಟಲೆ ನಾಯಕರು ಹೈಕಮಾಂಡ್  ಮುಂದೆ ಮಾರ್ಚ್ ಪಾಸ್ಟ್  ಮಾಡಿದರು. 
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮತ್ತು ಪದವೀಧರರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ವಿಧಾನ ಪರಿಷ್ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಆರರ ಪೈಕಿ ಒಂದರಲ್ಲೂ ಗೆಲ್ಲದೆ ಮೂಲೆ ಗುಂಪಾದಾಗ ತಮಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸೈಡಿಗೆ ಹೋದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಧೋರಣೆ ಈ ರೀತಿ ಇರುವಾಗ ಹುಚ್ಚುಮುಂಡೆ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಡವನೆ ಜಾಣ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಜೆಪಿಯವರು ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬೇಕಾದಾಗ ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಬೇಡವಾದಾಗ ವಾಪಾಸ್  ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲಾಖಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರ ಪೈಕಿ ಕಾಲು ಭಾಗವೂ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ದಂಡಿಸಿಲ್ಲ. ಇನ್ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇರಬೇಕು.

fire article

ಏನಾದರು ಮಾಡು ಮೌನವಾಗಿರ ಬೇಡ

ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದೆ ಅದು ನನ್ನ..........

ಮಳೆಯಿಲ್ಲ, ನೆರೆಯಿಲ್ಲ, ಬರವೂ ಇಲ್ಲ

ಅದರೂ ಆತಂಕ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ....

ಬದುಕೆಂದರೆ ಇದೇನಾ

ಹುಟ್ಟು ಆಕಸ್ಮಿಕ, ಸಾವು ಖಚಿತವಂತೆ

ಆದರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಸೇಗಳೇಕೆ

ಬದುಕ ಬೇಕಿದೆ ನಿನಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ನಗುವಿಗಾಗಿ....

ಗಣಿಗೆ ಕಡಿವಾಣವೇನು ?

ರಾಜಕಾರಣ ಹೊಲಸಾಗಿದೆ, ಇದು ಇಂದು  ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ, ಸಭ್ಯರ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿಲ್ಲ. ಹಣಬಲ, ತೋಲ್ಬಲ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ರಾಜಕೀಯ................

ಮೊದಲು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಯೋಗ್ಯತೆ ಮೇಲೆ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವಂತೆ ಎಂಬ ಅತಿಶೋಯೋಕ್ತಿ ವಿಷಯವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕಥೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿ ಖಂಡಿತಾ ಬರುತ್ತದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ರಾಜಕಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಮೋಜಿನ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಜನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಮಂತ್ರ. ನನಗೆ ಅಧಿಕಾರದ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ ಜನರ ಒಲವು ಸಾಕು.......... ಈ ಸ್ಲೋಗನ್ ಗಳು ತೀರಾ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.

ಈ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಳು ಎಂದುಕೊಂಡಂತ್ತಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಲಜ್ಯದಿಂದ ಹೇಳುವ ಧಾಟಿಯೇ ರಾಜಕೀಯ ಯಾವ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮುಖ್ಯ ವರದಿಗಾರರೊಬ್ಬರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕರು ರಾಜಕೀಯ ಕಲುಶಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಪಕ್ಷಾಂತರದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗಣ್ಯ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮತ್ತು  ಎಂ.ಸಿ.ನಾಣಯ್ಯ ಪತ್ರಿಕಾ ರಂಗದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು.

ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಾವೇಲ್ಲಾ ಕಳ್ಳರೆ, ನೀವೇನು?ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಈ ಇಬ್ಬರು ಮುಖಂಡರು ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗಿ ಎಸೆದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ  ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಹಾಹಾಗಿ ಆ ವಿಷಯ ಅಷ್ಟೆಕ್ಕೆ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯವಂತೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಕಳ್ಳಕಳ್ಳರು ಸಂತೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ರವಾನೆಯಾಯಿತು.

ಇದೆಲ್ಲಾ ಇರಲಿ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಸಭ್ಯರೆ ಇಲ್ಲವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಮುಂದೆನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದಂತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಶಾಸಕಾಂಗ, ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಉಸ್ತುವಾರಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಕಾರ್ಯಾಂಗ ಶಾಸಕಾಂಗದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಸೆತುಹೋಗಿದೆ. ಶಾಸಕಾಂಗ ತನ್ನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈವರೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಂತೆ ಮಿಲಟರಿಯ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಹುಟ್ಟು ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ಹಲವು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ತೆವಳುತಲೆ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಜನತೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ನಂತರದ ಆಯ್ಕೆ ಏನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

 ಭ್ರಷ್ಟರ ನಡುವೆಯೂ ಕೆಲವರು ಕಡಿಮೆ ಭ್ರಷ್ಟರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಭೀಕರ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಾಜಿ ಅರಣ್ಯ ಸಚಿವ ಕೆ.ಎಚ್‌.ರಂಗನಾಥ್‌ರಿಗೆ ವಿವಿಧ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸನ್ಮಾನಿಸಿ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದವು. ಅದೇ ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಚನ್ನಿಗಪ್ಪ ಎಂಬ ಸಚಿವ 150 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಲಂಚ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆಗಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯವರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದರು. ರಂಗನಾಥ್‌ರ ಸನ್ಮಾನ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದಾಗ ಕೆಲವೆ ದಿನಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಅದೇ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಎಂಬ  ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಕಾಡಿತ್ತು.

ಜನವರಿ 5 ರಂದು ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್‌ನ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ವಿ.ಎಸ್‌.ಉಗ್ರಪ್ಪ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಅವರು, ಪದೇ ಪದೇ ತಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಆಸ್ತಿಯು ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅವರ ಹೆಗಲಿಗೆ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ತನಿಖೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಿಸಿತ್ತು. ಬಳ್ಳಾರಿ ಮತ್ತಿತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರವಾಸ ಕೈಗೊಂಡು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವರದಿಯೊಂದನ್ನು ಉಗ್ರಪ್ಪ ಮತ್ತವರ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ವರದಿಯನ್ನು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಕೂಡ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ. ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಧಾನ ಸಭೆ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ವರದಿ ಪಡೆದು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೆನೆ ಎಂದರು. ತಕ್ಷಣ ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಆಗಿನ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಮತ್ತು ಕೆಪಿಸಿಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆ, ನೀವೆಕೆ ತನಿಖೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತೀರಿ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷವೇ ತನಿಖೆ ಮಾಡಿಸಿದೆ. ತಗೊಳ್ಳಿ ವರದಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಖರ್ಗೆ ವರದಿಯನ್ನು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ಅನಂತರ ಅದು ಮಾಮೂಲಿಯಂತೆ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿ ಸೇರಿತೆಂಬುದು ಬೇರೆ ಮಾತು. 

ಆದರೆ, ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ ಸರಕಾರ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂದು ತೆಲುಗು ದೇಶಂನ ನಾಯಕ ಚಂದ್ರಬಾಬು ನಾಯ್ಡು ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸಿದಾಗ ಈ ವರದಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಬೇರೆ ಮಾತು.

ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿನ ಗಣಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸರ್ವೆಗೆ ಬಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಅರಣ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನೇ ತಡೆದು ವಾಪಾಸ್‌ ಕಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಣಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಮನದಟ್ಟು  ಆಗುತ್ತದೆ  ಈಗಿರುವಾಗ ಈ ರಾಜ್ಯ ಯಾರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೋ ಗಣಿ ಪ್ರಭುತ್ವವೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಉತ್ತರವೂ ಅಷ್ಠೆ ಸ್ಪಷ್ಟ.

ಹಾಗಾದರೇ ಮುಂದೇನು ?

ಪ್ರಗತಿಪರರು, ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು, ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ, ಕೊನೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ, ಖುದ್ದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ.................

ಹಿಗೇ ಎಲ್ಲರೂ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದರೂ ಜಗ್ಗದೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಗಣಿ ಮಾಫಿಯಾಕ್ಕೆ ಬ್ರೆಕ್‌ ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವೆ ಇಲ್ಲವೆ..............

ಎಂತಹ ಸಿಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಛೇ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಯಾಕಾದರೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೂ?

ಬಿಡಿ ಮತ್ತೆ ಕಲುಶಿತ ರಾಜಕಾರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೀವೆ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡಿ. ಹೇಳಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಈಗಾಗಲೇ ಸಿನಿಕರಾಗಿರುವ ಜನ ನಿಮಗೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ ಎಂದಾರೂ.............!

ಈ ನರ್ಸಮ್ಮ ಯಲ್ಲೋಗಿದರೋ......?

"ಅತ್ತೆ ಸತ್ತ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸೊಸೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು" ಬಂತಂತೆ

ಈ ಗಾಧೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಅದು ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯವಾದ ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ 4-5 ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ರಾಜ್ಯ ವಿಭಜನೆಯದೆ ಸುದ್ದಿ. ಮೊದಲು ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ನೇತ್ರತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತೆಲಂಗಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟ ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿತ್ತು. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕೋಲಾಹಲದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ತೆಲಂಗಾಣವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಘೋಷಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿತ್ತು, ಮಾರನೆಯ ದಿನವೇ ಆಂಧ್ರದ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕಾಗಿ ರಾಯಲಸಿಮಾ ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರದ ಕರಾವಳಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಆರಂಭವಾದವು.

 ಒಕ್ಕೂಟ ರಾಜ್ಯದ ವಕ್ತಾರರು ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ನೇತ್ರತ್ವದಲ್ಲಿ ತೆಲಂಗಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ನಡೆಯುವಾಗ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿರೋಧವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ತೆಲಂಗಾಣವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ಘೋಶಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆದ್ದರು. ಮತ್ತೆ ಜಿದ್ದಾಜಿದ್ದಿನ ಹೋರಾಟಗಳು, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಳು ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೆದವು. ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ, ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸಿದು ಜನ. ತೆಲಂಗಾಣ ಭಾಗದ ಸಚಿವರು ಕೂಡ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಅವರೇ ನಡೆಸುವ ಸರಕಾರ ಜನರ ಅಶೋತ್ತರಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಚಿವರು ನೇರವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು.

ಇನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತದೆ ಸೋಮಾರಿ ಜನಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಪ 30 ವರ್ಷ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನಾಗಿ ಗಂಟಲು ಹರಿದುಕೊಂಡು ಕುಮಾರ ಸ್ವಾಮಿ ದಯದಿಂದ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರ ಸಿಕ್ಕಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಮಜಾ ಮಾಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ರೆಡ್ಡಿಗಳು, ಇನೊಂದೆಡೆ  ಈಶ್ವರಪ್ಪ. ಇವರ್ನೆಲ್ಲಾ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಗೋ ಹೆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಈ ರೇಣುಕ ಒಬ್ಬ ನನ್ದೆಲ್ಲಿಕ್ಕಲಿ ಅಂತ ಬರುತಾನೆ. ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಲಿ ಅಂತ ಅವನಿಗೂ ಒಂದು ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡರೆ. ಅದೆಲ್ಲಿದ್ದಲೋ ಈ ನರ್ಸಮ್ಮ ದುತ್ತೆಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ರೇಣುಕನನ್ನ ಕೈ ಬಿಡಿ ಎಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಧರಣಿ ನಡೆಸ್ತೇನೆ ಅಂತ ಕುತವಳೇ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಯಡಿಯೋರಪ್ಪನವರ ಅದೃಷ್ಟ ಚನ್ನಾಗಿತು. ಕನ್ನಡದ ಮೇರು ನಟ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ನಿಧನರಾದರು ಜನರ ಗಮನವೆಲ್ಲ ಆ ಕಡೆ ಹೋಯಿತು ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನರ್ಸಮ್ಮ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಮೂರೂ ಕಾಸಿಗೆ ಕಳಿತ್ತಿದ್ಲು. 

ಇದೆಲ್ಲ ಏನೇ ಇರ್ಲಿ ಜನ ಮಾತ್ರ ಅತ್ತೆ ಸತ್ತ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸೊಸೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂತು ಎಂಬ ಗಾಧೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದಮೇಲೆ ಎದಿದ್ದಾರೆ. ರೇಣುಕನಿಗೆ ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನ ನೀಡೋದು 4  ದಿನ ಮೊದಲೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಖಚಿತಪಡಿಸಿದ್ರು, ಆಗಲೇ ಎದ್ದಿದರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪಜಿತಿಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 

ಈ ನರ್ಸಮ್ಮ, ನಂದೀಶ್ ರೆಡ್ಡಿ, ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಎಲ್ಲಾ ಯಲ್ಲೋಗಿದರೋ......?

ಕೃಷಿಮೇಳಗಳೆಂಬ ಪ್ಯಾಷನ್‌ ಶೋಗಳು...

ಉತ್ತರದಿಂದ ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ಬಿಡುಗಾಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ರೈತರ ಬದುಕು ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ. ನೇಗಿಲು ಹಿಡಿದು ಹೋಲದೊಳು ಹಾಡಬೇಕಿದ್ದ ಉಳುವಾ ಯೋಗಿ ಕಣ್ಣಿರಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಪ್ಯಾಷನ್‌ ಶೋಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದರೆ ಬಹಳ ಮಂದಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ‘ಜನತೆ’ಯಿಂದ ದೂರವಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ, ಬೆಂಗಳೂರು ಕೃಷಿ ವಿವಿಯ ಕೃಷಿ ಮೇಳ.

ಸರಿಸುಮಾರು ಒಂದು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೂ ಅಧಿಕ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಅದ್ದೂರಿ ಕೃಷಿ ಮೇಳ ನಡೆಯಿತು. 600ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೃಷಿ ಸಂಬಂಧಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಳಿಗೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಯತಾರೀತಿ ಕೃಷಿ ವಿವಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಸಂಶೋಧಕರ ಕೆಲ ಹೊಸ ತಳಿಗಳ ಪ್ರಾ ಇದ್ದವು. ಇಲ್ಲಿನ ಯಾವೋಂದು ಕೂಡ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತರಿಗೆ ನಯಾಪೈಸೆ ಉಪಯಕ್ತವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಖಂಡಿತ ದುಃಖವಾಗದಿರದು.

ಕಂಪೆನಿಗಳ ಬೀಜ ಮಾರಾಟಕಕ್ೆ ಕೃಷಿ ಮೇಳ!

ನೇರಾ-ನೇರ ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳ ಹೊರಟರೆ ಅಪಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ನಿಂತಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೂ, ಇದು ಸತ್ಯ. ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಕೃಷಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಂದ ನನಗಂತೂ ಆತಂಕವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮೇಳಗಳು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ನೆರೆ-ಬರದ ಭೀಕರತೆಯಲ್ಲಿರುವ ರೈತನ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊರ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಕೃಷಿ ಮೇಳವನ್ನು ಒಂದು ದಿನವೀಡಿ ಸುತ್ತಿ ಬಂದರೂ, ಕೃಷಿ ಸಂಬಂಧಿ ಮಾಹಿತಿ ಕನಸಿನ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಹೈಬ್ರಿಡ್‌ ಬೀಜ, ಗೊಬ್ಬರ ಮಾರಾಟಕಕ್ೆ ಕೃಷಿಮೇಳ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಗುಟಾ್ಟಗೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ.

ದುಬಾರಿ ರೇಶ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ವಿದೇಶಿ ಬೀಜ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಬೀಜ ಮತ್ತು ರಸಾಯನಿಕ ಔಷದ ಗೊಬ್ಬರ, ಬೆಲೆ ಸಿಗದೆ ಬೇಜಾರಾದರೆ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹಗ್ಗದ ಬೆಲೆಯ ಚಪ್ಪಲಿಗಳು, ದುಡಿದು ದಣಿದ ಜೀವಕಕ್ೆ ‘ಬಿಡುಗಡೆ’ ನೀಡುವ ಸೋನಾ ಮಸಾಜ್‌ ಯಂತ್ರ, ಇನ್ನೂ ಬೇಸರವಾದರೆ ಕುಡಿಯಲು ಬಗೆ-ಬಗೆಯ ವೈನ್‌, ದೊಡ್ಡ ರೈತರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಬೆಳೆ ಬಾಳುವ ಟಾ್ಯಕ್ಟರ್‌, ಡ್ರಿಫ್‌ ಇರಿಗೇಷನ್‌ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳು.

ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಮಹಿಳೆಯರು ತಯಾರಿಸಿದ ಚಕಕ್ಲಿ, ಅಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ, ಹುರಿಗಡ್ಲೆ ಬೀಜ, ಇದೆಲ್ಲ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರೆ ಕೊನೆಗೆ ರೈತ ಎಂದಿಗೂ ಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಒಂದೇರಡು ಜೊತೆ ಹೋರಿಗಳು. ಅವುಗಳ ಪಕಕ್ದಲೆ ಮಾಂಸದ ಮೇಕೆ, ಕುರಿ, ಕೋಳಿಗಳು. ಇಂತಹ ಕೃಷಿ ಮೇಳಗಳು ಯಾವ ಘನಂದಾರಿ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ನಡೆಸಬೇಕು. ಕೃಷಿ ಮೇಳ ರಂಗೇರಿಸಲು ನಗರದ ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜು ವಿದಾ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬಿಡುವ ನೀಡಿ ಸುತಾ್ತಡಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದೆ. ಆದರೆ, ರೈತ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಸಾ್ವಮೀ...

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್‌ ಮಾಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಂದಿಗೆ ಕೃಷಿ ಮೇಳ ಹೊಸ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇದು ಓ.ಕೆ. ಆದರೆ, ರೈತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಅವನದೇ ಹಣದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮೇಳ ಪಾ್ಯಷನ್‌ಗಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೇ? ಇದರಿಂದ ಗಾ್ರಮಾ್ಯ ಭರತದ ಕೃಷಿಕನಿಗೆ ನಯಾಪೈಸೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಜನತೆಗೆ ಕಡಿಮೆ ಮಳೆ ಬೀಳುವ ಒಣ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯ ಬಲ್ಲ ಹೊಸ ತಳಿಗಳು, ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ನವಣೆ, ಆರ್ಕ, ಸಜ್ಜೆ, ರಾಗಿ, ಜೋಳ, ತೊಗರಿ, ಹೆಸರು, ಉದ್ದು, ಅವರೆ, ಉರುಳಿಯ ತಳಿ ಉಳಿಸಬೇಕು. ರೈತರಿಗೆ ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ತಳಿಗಳ ಬೀಜದೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ದೊರೆಯಬೇಕು. ನಿಯಮದಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರು- ಧಾರವಾಡ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವ ವಿದಾ್ಯಲಯಗಳ ಮಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಕೃಷಿ ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಯ ಗಂಧವು ಗೋಚರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎತ್ತು, ಕತ್ತೆ, ನಾಯಿಗಳ ಪಾ್ಯಷನ್‌ ಶೋ ನಡೆಸಲಿಕಕ್ೆ ಕೃಷಿ ಮೇಳಗಳು ಯಾರಿಗೆ? ಅದು ರೈತರ ಹಣದಲ್ಲಿ ಮೇಳಗಳು ನಡೆಸಬೇಕೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೃಷಿ ವಿವಿಗಳ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಕೇಳಬೇಡವೇ....

ಕೃಷಿ ರೋಗಗ್ರಸ್ಥ ಉದ್ದಿಮೆ...

ಕೃಷಿ ಮೇಳ ಉದಾ್ಘಟನೆಗೆ ಬಾರಿ ಉತ್ಸಹದಲ್ಲಿ ಧಾವಿಸಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಸಚಿವ ಎಸ್‌.ಎ.ರವೀಂದ್ರನಾಥ್‌ಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಎಚ್‌.ಆರ್‌.ಭರದಾ್ವಜ್‌ ಜಾಡಿಸಿದ್ದು, ಮಾತ್ರ ಮುಟ್ಟಿನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿತ್ತು. ಬಾ್ಯಟರಾಯನಪುರದ ಶಾಸಕ ಕೃಷ್ಣಬೈರೇಗೌಡ ಕೂಡ ಕೃಷಿ ಸಚಿವ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಕಕ್ೆ ಕೆಕಕ್ಮಕಕ್ ಉಗಿದು ಉಪಾ್ಪಕಕ್ಿದ್ದು, ನೆರೆದ ರೈತರಿಗೆ ಸಂತಸ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ರವೀಂದ್ರನಾಥ್‌ಗೆ ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಹಣದ ಥೈಲಿಗಿಳಿದಿರುವ ರವೀಂದ್ರನಾಥ್‌ಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳಿದ್ದಿದ್ದರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರಸಗೊಬ್ಬರಕಾಕ್ಗಿ ರೈತರು ಬೀದಿಗಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕೃಷಿ ಇಂದು ರೋಗಗ್ರಸ್ಥ ಉದ್ಧಿಮೆ ಎಂದೇ ಸರಕಾರಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಿವೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಲಕ್ಷಕಕ್ೆ ರೈತರು ಗುರಿಯಾಗಿದಾ್ದರೆ. ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡದ ಕೃಷಿಕ ಅನಾಥನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದಾ್ದನೆ. ರಾಜ್ಯ 17 ಪ್ರಗತಿಪರ ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಇದೇ ಕೃಷಿ ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಈ ಸಮಾರಂಭಕಕ್ೆ ಆಗಮಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸರಸಂಚಾಲಕ ಮೋಹನ್‌ ಭಗವತ್‌ರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಚಡ್ಡಿ ಹಾಡಿಕೊಂಡು ತೆರಳಿದ್ದರು. ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ರೈತನೊಬ್ಬ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ತಾರಾಮಾರ ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕೃಷಿ ವಿವಿಯ ಕುಲಪತಿ ಡಾ.ಚಂಗಪ್ಪ ಕರ್ಚಿಫ್‌ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮುಖದ ಮೇಲಿನ ನೀರು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

‘ನಮ್ಮ ಭತ್ತ, ರಾಗಿಯ ತಿಂದ..ಕತ್ತೆ ಸೊ...ಮಗ ಎಲ್ಲವನೆಲ್ಲವನೇ’ ಎಂಬ ರೈತಗೀತೆಯ ಧ್ವನಿ ಇಂತಹ ರೈತ ವಿರೋಧಿ ಮೇಳಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮೊಳಗಬೇಡವೇ... ಕೃಷಿ ವಿವಿಗಳು ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಕಾಯಿಕೊರಕಗಳಂತೆ ರೈತರ ಜೀವ ಹಿಂಡುವ ಜನರನ್ನು ಯಾರು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ರಾಮಜೋಗಿಹಳ್ಳಿ ಪ್ರಕಾಶ್

ಬೆಂಕಿಯಂತ್ತಿದ್ದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಎಂತ ಸ್ಥಿತಿ .........!

"ಪಾಪಾ"
ನಮ್ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹೀಗನಿಸೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಬಂಡಾಯ ಸಾರಿದ್ದಗಣಿ ಧಣಿ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ, ಹೈಕಮ್ಯಾಂಡ್ ಹತ್ತಿರ ಗೋಗರೆದು ಕುರ್ಚಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರು ಕಾಟಾ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಕುರ್ಚಿಗಾಗಿಪಾಪಾ ತಮ್ಮನೇ ನಂಬಿದ್ದ ಶೋಭಾರನ್ನು, ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಬಳಿಗಾರನ್ನು ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು ಕೊನೆಗೆ ಹೇಗೋ ಕುರ್ಚಿಉಳಿಯಿತು ಅನೋವಾಗ, ಮತ್ತೆ ಗಣಿ ಭೂತ ಎದುರಾಗಿದೆ.
ಒಂದೆಡೆ ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ ಸರಕಾರ ತನ್ನ ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರದೇಶದ ಗಡಿ ಭಾಗದಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸಿ.ಬಿ.ಐ.ಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಹೈಪವರ್ ಕಮಿಟಿಗೆ ವಹಿಸಿ ವರದಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡುಕಠಿಣ ಕ್ರಮದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಗಡಿ ಒತ್ತುವರಿ ಆಗಿರುವುದ್ದರಿಂದ ತಕ್ಷಣಗಣಿಗಾರಿಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅದೇಶಿದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಿ.ಬಿ.ಐ. ತನಿಖೆಗೆಇಳಿದರೆ ಗೌರವಯುತ ಸರಕಾರವಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ಸಹಕಾರ ನೀಡಲೇ ಬೇಕು. ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ನಡೆದರೂ ಗಣಿ ಉದ್ಯಮಿಗಳುನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುವುದು ಖಚಿತ. ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಒಂದು ಉದ್ಯಮ ಅಂದುಕೊಂಡಿರುವ ಗಣಿ ದೊರೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬುಡಕ್ಕೆ ನೀರುಬಂದಾಗ ರಾಜ್ಯ, ಜನ, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಯಾವುದು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಹೋದರು ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ ಎದುರಾಳಿಯ ಎರಡು ಕಣ್ಣು ತೆಗೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಹಠವಾದಿ ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿ ಈಗಾಗಲೇಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹಠದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಂತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಬೊಂತೆ ಎಂಬಂತೆ ರೇಣುಕ ಎಂಬ ನರ್ಸೋಬಳಗೆಣೆಯ, ಬೇಳೂರು ಗೋಪಾಲ ಕೃಷ್ಣ ಎಂಬವರು ತಮ್ಮದೊಂದು ಪಡೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಬುಡಕ್ಕೆ ಕೆಂಡಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದುರಂತವೆಂದರೆ ಇದೆ ರೇಣುಕನನ್ನು, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರೇ ಬೆಳೆಸಿದು. ಮಾನಸ ಪುತ್ರ ರೇಣುಕ ಹದ್ದಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಸಿ.ಬಿ.ಐ. ತನಿಖೆ-ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಆದೇಶ ಪಾಲನೆ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಕೈ ಇಟ್ಟರು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಮಾಜಿಯಾಗುವುದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ.
"ಮಾಡಿದ ಪಾಪಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ತಿನ್ನುವ ಬದನೆ ಕಾಯಿ ದೆವ್ವ ಆಗುತ್ತಂತೆ" ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಣವಿದ್ದ ಗಣಿಧಣಿಗಳಿಗೆ ಮಣೆಹಾಕಿದಕ್ಕೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಪ್ರಾಯಾಶ್ಚಿತ ಪಡಲೇ ಬೇಕು.
ಹಿಂದೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆ, ದೇವರಾಜ ಅರಸು ತಾವು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಲು ಹಣವಂತರ ನೆರವು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದರು. ಆದರೆ, ಹಣ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಒಂದೆಡೆ ಕೆಂದ್ರಿಕೃತವಾಗಬರದು ಎಂಬ ತತ್ವ ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು.
ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಯಾರು ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ದಡ್ದರಂತೆ ಗಣಿಧಣಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಂಡು ಈಗಕ್ಯಾಮರಗಳೆದುರು ಜೋಕರ್ ರೀತಿ ನಗುತ್ತಾರೆ. ಅ ನಗು ನೋಡಿದರೆ ಪಾಪಾ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಾರದಿತ್ತು.
ಏನಾದರು ಹಾಳಾಗಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಂತೆ ಐದು ವರ್ಷ ಸರಕಾರ ಉಳಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಜನ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಗಣಿ ಸಂಪತ್ತು ಅಡವು ಮಾಡಿಯಾದರೂ ಜನರ ಆಸೆಯಂತೆ ಸರಕಾರ ಉಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತಾರೋ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಮೆರೆದು ತೆರೆ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಗಣಿಧಣಿಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕುತ್ತಾರೋ ಎಂಬುದೇ ಕದನ ಕುತೂಹಲ
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾಲನೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಬೇಕು ............ !
ಬೆಂಕಿಯಂತ್ತಿದ್ದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಎಂತ ಸ್ಥಿತಿ .........!

ಬಿತ್ತಿಯೂ ಬೆಳೆ ಕಾಣದೆ ಅಳುವವರ
ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಬಾರದೇ....

ಪೆನ್ನಿನ ಧ್ವನಿ ಪ್ರಾಣವೆನಗೆ
ಪ್ರಜೆಗೆ ನಾನು ಅರ್ಪಿತ,
ಹೋರಾಟವೇ ಡೈರಕ್ಷನ್
ಹಾಡು ನನಗೆ ಆಕ್ಸಿಜನ್

ಎಂಬ ಕವಿವಾಣಿ ನಿತ್ಯ ನೂತನ.

ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಲೇಖನಿಯೇ ಜೀವಾಳ. ಈ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಉಳ್ಳವರು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಪತ್ರಿ ಕಾರಂಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ "ಜನತೆ"ಯ ಪರವಾಗಿತ್ತು ಅವರಬೇಕು-ಬೇಡಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಇಂದು ಪತ್ರಿಕಾರಂಗ ತನ್ನ ಮೂಲನೆಲೆಯಿಂದ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸಿ, ಮಗ್ಗಲು ತಿರುಗಿಸಿದೆ. ಈಗ ಅದು ಉದ್ಯಮವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಡಿ ಧಾನ್ಯವ ಬಿತ್ತಿ ಖಂಡುಗ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂಬ ಹೆಬ್ಬಯಕೆ ಮನೆಮಾಡಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಸಹಜ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ, ಅಂಗ-ಅಂಗಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡ ಇಂಗದ ದಾಹ ತೀರುವುದೆಂತೂ?
ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಕುಳವಾಗಿಯೂ, ಖಡ್ಗವಾಗಿಯೂ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡುವಶಸ್ತ್ರ- ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಯೂ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದು. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಎಷ್ಟುಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ, ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಬಳಕೆಮಾಡುತ್ತೇವೆಂಬುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಗ್ರಾಮ್ಯಾ ಸೊಗಡಿನ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತರಬೇಕೆಂದು ಹಂಬಲಿಸುವುದುಕನಸಿರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆ. ಕನಸಿದ್ದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೆಂಬಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತ್ತದೆ.
ಅದೇನೆ ಇದ್ದರೂ, ಪತ್ರಿಕೆ, ಪತ್ರಿಕಾರಂಗ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಗಂಧದ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು ಹಿಡಿಮುಷ್ಠಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೆಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳವ ಹುಂಬ ಪ್ರಯತ್ನವೇಕಾಗಬಾದೇಕೆ? ಆದರೂ, ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಯಶಸ್ಸು ಇದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಫಲ.
ಇಂದು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಏಷ್ಟೇ ಆಳ-ಅಗಲಕ್ಕೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅದು ಪ್ರಸ್ತುತಕೇವಲ ಶೇ.5ರಷ್ಟು ಜನತೆಯ ಭಾವನೆ-ಮತ್ತವರ ತುಮುಲ, ಬೇಕು-ಬೇಡಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಬಡ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಎಲೆಮರೆಯ ಕಾಯಿಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಗಂಧದಂತೆ ತೇಯುತ್ತಿರುವ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನಶೇ.70ರಷ್ಟು ಜನಸಾಮಾನ್ಯ ಬದುಕು-ಭವಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಕೋದ್ಯಮ ಪರಿಗಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದು ಆರು ದಶಕಗಳೇಕಳೆದರೂ ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಜನ ಹಸಿವಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಮ್ಯಾ ಭಾರತದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ರೈತ ಸಮೂಹ ದೇಶದಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿರುವ ರೈತರು ಕೀಟನಾಶಕ ಸೇವಿಸಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಾಲು-ಸಾಲಾಗಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸರಕಾರದ ಮಾಹಿತಿಯಂತೆ 1997ರಿಂದ 2005ರ ವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ 1.50 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮಂದಿ ರೈತರು ಸಾವಿಗೆಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಸುದ್ಧಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಸಮೂಹ ಕೇವಲ 5 ವರ್ಷಗಳಿಗೂಮ್ಮೆ ಬರುವಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬೆದರು ಬೊಂಬೆಗಳಂತೆ ಇರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಉಳಿದಂತೆ ಅವರು ನಿರ್ಜಿವ.
ಇಂತಹ ದೌರ್ಭಗ್ಯ ದಮನಿತ ಬಡ-ರೈತ, ಕೃಷಿ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಒಳಕುದಿತಕ್ಕೆ ಪತ್ರಿಕೆ, ಮಾಧ್ಯಮ, ಲೇಖಗಳ ಧ್ವನಿಯಾಗುವುದುಅವುಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಸಮೂಹವಿಂದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನಿಧನ ವಾರ್ತೆ ಮತ್ತು ಅದರಮಗ್ಗುಲಲ್ಲೆ ಬರುವ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿವೆ. ಪತ್ರಿಕೆ ಯಾರಿಗೆ-ಏನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ದಿಕ್ಸೂಚಿ ಅಗತ್ಯ.

ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ 15 ಜಿಲ್ಲೆಗಳ 200ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ನೆರೆ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ಅಸುನಿಗಿದ್ದಾರೆ. 4ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮಂದಿಮನೆ-ಮಠ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾವಿರಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳು-ಲಕ್ಷಾಂತರ ಎಕರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಳೆ ಸಂಪೂರ್ಣನಾಶವಾಗಿದೆ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸರಕಾರ ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭೀಕ್ಷೆಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ನೆರೆಯವೇಗದಲ್ಲೆ ಸರಕಾರ ಭಿನ್ನಮತದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಂದ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ನೆರೆಯ ಸಂತ್ರಸ್ತರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಸಚಿವರು, ಶಾಸಕರುಗಳ ಮನೆಯ ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಅವರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಹಲ್ಲಿ, ಹಾವು, ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಅವು ಬಂದ ರಾಶಿ-ನಕ್ಷತ್ರ, ಶಕುನಗಳ ಪರಾಮರ್ಶೆಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಸುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕೇ?
ಮುಖ್ಯವಾಹಿಯಲ್ಲಿಂದು ಹೂವಿನಷ್ಟೇ ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಆಯಸ್ಸಿನ ಹಲವಾರು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಬಂದು-ಹೋಗುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹವುಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ನಾವು ಸೇರುವುದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ನಾವು ಭಿನ್ನ ಎಂಬುದಾದರೆ ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯತೆ ಏನುಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಡಬೇಕು. ಆರಳಿಸಿ ನಿಂತು ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು.
ದಿ ಹಿಂದೂಪತ್ರಿಕೆಯ ಕೃಷಿ ವಿಭಗದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಕಣಕಾರ ಪಿ.ಸಾಯಿನಾಥ್ ಹೊಸದಿಲ್ಲಿಯ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕಲಿತರೂ, ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಗ್ರಾಮ್ಯಾ ಸೊಗಡಿನ ಸಗಣಿ-ಗಂಜಳ ಮಧ್ಯೆದ ಬದುಕಿನ ಪರಿಮಳ ಗ್ರಹಿಸಿದವರು.
ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಹಿಂದಿನ ನಗ್ನ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ದಂತ ಗೋಪುರದೊಳಗಿದ್ದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ದೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವರ ಲೇಖನನೀವು ಬಿತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಅದಕ್ಕೀಗ ಅಳುತ್ತೀರಿ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಬಿತ್ತಿಯೂ ಬೆಳೆಕಾಣದೆ ಅಳುವವರಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಲು ನಾವು ಮುಂದಾಗಬೇಡವೇ? ಅವರು ನಮ್ಮ ಆದ್ಯತೆ ಏಕಾಗಬಾರದು...

ರಾಮಜೋಗಿಹಳ್ಳಿ ಪ್ರಕಾಶ

ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಮಿತ್ರ ರಾಮಜೋಗಿಹಳ್ಳಿ ಪ್ರಕಾಶ್
ರೈತರ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು
ಕೀ ಬೋರ್ಡ್ ಮೂಲಕ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗೆ ತುರುಕಿದ್ದಾರೆ.
ಅದರ ಯತಾವತ್ತು ರೂಪ ಮೇಲಿದೆ.
ಉಮೇಶ್ ಕೋಲಿಗೆರೆ

Nanna Daiva Kanna Mundide

ಸ್ಟಂಟ್ ಗಳ ಮ್ಯಾನ್ ಟೋನಿ-ಜಾ

ಜಾಕಿಚಾನ್ ನಂತರ ಈಗಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸ್ಟಂಟ್ ಗಳ ಮ್ಯಾನ್ ಟೋನಿ-ಜಾ

ಹೆಣ್ಣು ಅಬಲೆಯಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀ

ಯಾರು ಹೇಳಿದ್ದು ಹೆಣ್ಣು ಅಬಲೆಯೆಂದು, ಈ ವಿಡಿಯೊ ನೋಡಿ ನಂತರ ಹೇಳಿ ಸ್ವಾಮಿ.



ಪಾಪ ಆಯಮ್ಮನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೇಗೆ ಹಣ್ಣುಗಾಯಿ-ನೀರುಗಾಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ, ಇನ್ನು ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಾದರು ಒಳ್ಳೆ ಫೆಂಡ್ಸ್ ರೀಟಿ ಇರ್ತಾರೆ ಅನ್ಕೊಂಡೇರೆ, ಇಲ್ನೋಡಿ. ಪಾಪ ಬಿಡಿಸಲು ಮಧೇ ಹೋದವನ ಹೇಗೆ ಜಜ್ಜಿ ಹೋಗಿದೆ.

ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಕಷ್ಟ ಕಣ್ರಿ

ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಗುಲಾಮರಾಗಿರುವ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಹಂದಿಜ್ವರದಿಂದ ಜನ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂಡೆದೆ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ರೋಗಿಗಳ ಹಿತರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬದಲಿಗೆ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಹಿತಾರಕ್ಷಣೆಗೆ ಟೊಂಕಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದೆ. ಮಾರಕ ಜ್ವರದಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಸತ್ತವರ ಸಂಖ್ಯೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ 40 ಗಡಿದಾಟಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರೊಂದರಲ್ಲೇ 32 ಮಂದಿ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಹಣದಾಸೆಗೆ ಜನರ ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯುತ್ತಿವೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಎಚ್‌1ಎನ್‌1 ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಜ್ವರದಿಂದ ರೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಬೆಡ್‌ ತುಂಬುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸರಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಎಂ.ಒ.ಯು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಇನ್ನು  ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದೇಷ್ಟು ಎಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದು. ರೋಗದ ಬಗ್ಗೆ  ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ವೈದ್ಯರು ರೋಗಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಟ್ಯಾಮಿಫ್ಲ್ಯೊ ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತುರುಕಿ ಇದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಂದು ಹಣ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೋಂಕನ್ನು ಗುರುತಿಸದೇ, ಸೂಕ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡದಿರುವುದರಿಂದ ಹಂದಿಜ್ವರ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡು ರೋಗಿಯ ಸ್ಥಿತಿ ಚಿಂತಾಜನಕವಾದಾಗ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಎಕ್‌‌ಸಪೈರಿ ಡೆಡ್‌ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ರೋಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾನೆ.
ಹೆಚ್ಚು ರೋಗಿಗಳು ಸತ್ತೆಗೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಹೆಸರು ಕೆಟ್ಟು ಆದಾಯಕ್ಕೆ ಖೋತಾ ಆಗಬಹುದೆಂಬ ಆತಂಕದಿಂದ ರೋಗಿಗಳ ಸಾವಿನ ಸಂಖ್ಯೆನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟಲು ಯತ್ನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಗೋಣೆ ಬಸವನ ಹಾಗೇ ತಲೆ ಆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅದು ಪುಗಸಟ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ಎಂಬ ಕುಹಕಕ್ಕೆ, ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಬೇಕು.
ರೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಐದುನೂರರ ಗಡಿದಾಟಿದ್ದರೂ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ 83 ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜೆರಿಯುತ್ತಿವೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಹೋಗುವ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಎ ಮತ್ತು ಬಿ ಕ್ಯಾಟಗರಿ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಟ್ಯಾಮಿಫ್ಲ್ಯೊ ಔಷಧ ನೀಡಿ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ತಿರುಗಾಟುವ ರೋಗಿಗಳಿಂದ ಸೋಂಕು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಹಬ್ಬುತ್ತಿದೆ.
ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಹಣ ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡುಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮೆಗಾಸಿರಿಯಲ್‌ ರೀತಿ ಎಳೆದು ರೋಗಿಯನ್ನು ಸಾಯಿಸುತ್ತಿವೆ. ಪರೀಕ್ಷಾ ಕಿಟ್‌ಗೆ ತಗಲುವ 2 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸುವುದಾಗಿ ಸರಕಾರ ಹೇಳಿದೆಯಾದರೂ ಅದನ್ನು ಕೆಲವು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ರೋಗಿಗಳಿಂದಲೇ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಸರಕಾರದಿಂದ ಹಣ ಬಂದಾಗ ನೀವೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವೈದ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸರಕಾರ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಬಡರೋಗಿಗಳಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಇಂತಹ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ನೀಡಿದ್ದರೂ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಬದಲಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದವರಿಗೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಂದ ಹಣ ಕೊಡಿಸಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಉಳಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗಿಗಳು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.

ಅಧುನಿಕ ರಾವಣ

ಪಾಪ ತ್ರೇತಾಯುಗದ ರಾವಣನ ಸೃಷ್ಠಿ ಮಾಡುವಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಟೈಮ್‌ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲವೆನೋ ಅದಕ್ಕಾಗಿ 10 ಕೈ, 10 ತಲೆಗೆ ಸುತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ಆದರೆ ಆಧುನಿಕ ಬ್ರಹ್ಮರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವಿದ್ದಂತಿದೆ, ಇಲ್ನೋಡಿ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಎಷ್ಟೊಂದು ಕೈಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕರಾಮತ್ತು ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತೆ ಮಾರಾಯ್ರೇ
ನಮಗೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೈಗಳಿದಿದ್ದರೆ, ಜೊತೆಗೆ ಸೂರ್ಯಮುಳುಗದೆ ಇದ್ದರೆ........
ಈಗಾಗಲೇ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮನೆ ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಬುದ್ದಿ ಬಂದಿದೆ. ಅಷ್ಟು ಕೈಗಳ್ಳಿದರೆ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಬಿಟ್ಟಾಕಿ.
ಈಗ ಇವನ ಜೋತೆ ಹೊಡೆದಾಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ತಾಕತ್ತು ಇದೆಯಾ ಮೊದಲು ಅದನ್ನೇಳ್ಳಿ............?

ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಜಾ ತರುವ ಘಟನೆಗಳು

ಹುಚ್ಚನ ಸಾವು

ಏನೆಂದು ನಾ ಹೇಳಲಿ

ಕನ್ನಡದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ನಾಯಕ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಕುರಿತು "ಕೆಲಸದ ವೇಳೆ ನಿದ್ದೆ, ಮಾಡುತ್ತೀರಾ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವಾಗ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ" ಎಂದು ಲೇವಡಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಟೀಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಚಿತ್ರಾ ನೋಡಿ
ಏನೋ .... ? ಮಾಡುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತಿನ್ನೇನನೋ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನ್ ಹೇಳಬೇಕೋ ನೀವೆ ತೀಮಾನಿಸಿ.